RAMAZAN AYI ÜZERİNE BİR YAZI
Ramazan ayına merhaba diyeceğimiz şu günlerde, medyada reklamlarla sanki bu ayı şimdiden yaşamaya başladık. Burada reklamların reklamını yapmak istemiyorum. Amaçları bu ayda insanların yöneleceği pazardan aslan payını kapmak; güzellikleri ranta dönüştürmek olsa da, işe güzel tarafından bakalım bir de... Ramazan ayını hatırlatan reklamlarda ana tema aynı; iyilik, yardımlaşma, yaşlılara saygı... Tıpkı gerçeğinde olduğu gibi...

İnançları ne olursa olsun, hepimiz farkederiz ki; Ramazan ayında insanlar bambaşka bir havaya bürünür. Diğer zamanlara göre daha fazla iyilik, daha fazla yardımlaşma, daha fazla hassasiyet -iftara yaklaşırken nikotin krizine girerek ufak problemler çıkaranlar olsa da- insan ilişkilerinde ayrı bir muhabbet, samimiyet... Toplumun sorunlarına yöneliş, kendinden başkalarını da düşünmenin güzelliğini hissediş... Bu ayda yoksulları daha çok düşünür insanlar. Yardım kampanyaları, ramazan kumanyaları, iftar çadırları, ücretsiz yiyecek, içecek, giyecek, yakacak yardımları... Daha niceleri.. tüm bunlar, toplumsal bağı, birlik ve beraberliği de güçlendirir. Peki tüm bu güzellikleri senede sadece 1 ayla sınırlamak neden? Yılın geri kalan ayları, günleri de aynı hassasiyeti göstersek, aynı güzellikleri yaşatmaya çalışsak daha bir yaşanılır, daha bir güzel olmaz mı çevremiz, ülkemiz, dünyamız? Neden bu ay geçince sanki bir rüyadan gerçek dünyaya dönmüş gibi oluyoruz ve neden güzelliklere 11 ay ara veriyoruz?

Toplumun genelindeki manevi havayla birlikte, kendimizi yeniden keşfediyoruz; kendimizi dinliyoruz, içimize dönüyoruz; özümüzdeki güzelliklere... İnanıyoruz, saygı duyuyoruz, "on bir ayın sultanıdır" Ramazan ayı. Ama geri on bir ayı da sultanına yakışır şekilde geçirelim; iyilikle, güzellikle,sevgiyle yardımlaşmayla...

Hoş geldin ya şehr-i Ramazan; tüm güzeliklerinle...

<<geri
Önceki haftaların yazıları:
Değişim ve Gelişim Heyecanı