KİBİR KİŞİYİ BİTİRİR

Kibir şeytanın en çok sevdiği günahtır. Çünkü kibir onun cennetten kovulmasına sebep olan davranıştır. O yüzden şeytan kibirli insanları çok sever. Kibirli insanlar tarihte her zaman rol almıştır. Bazen milletlere atfedilen bir davranış haline gelmiştir. Toplum içinde de kibir gibi habis davranışlarla donanmış gafiller çoktur. Kimileri zenginliğinden kibrin içine girer. Kimileri statüsünden kibirle kayar gider. Anlaşılacağı üzere kibirli insanlar, sadece kendi yaptıklarının doğruluğunu savunan insanlar, hep var olacaktır. Bu tip insanlar kendilerine kurmuş oldukları fildişi kulesinden bakarlar bütün bir insanlığa. Doğruları sadece onlar bilirler. Başkalarının değeri ve önemi yoktur bu kibir sultanlarının yanında. Milleti hakir görürler. Sözleriyle milletin yanındayız, biz milletle iç içeyiz derler ama eylemlerinin neticesi kayıp olursa onların dilleri keskinleşir. İçteki kibir dillenir. İçinde yaşadığı toplum birden efendilikten aptallığa iniverir. Aziz milletim kelimeleri kibirle yoğrulur. Aptal milletim kelimeleri fısıltı halinde yaygınlaşır. İçteki habis düşünceler fışkırır bir yanardağ gibi. Kibirli insanlar artık sevilmez ve rağbet görmez olur.

İnsanlar tevazuu seçer. Tevazuu kanatları ile kanatlanan insanları herkes sever. Çünkü tevazu başarılı insanların vasfıdır. İnançla gerilmiş insanlar tevazu ile davranırlar. Tevazu bir peygamber sıfatıdır. Örnek alınacak önemli bir davranıştır. Sonsuz Nur Mekke'nin fethinden sonra şehre bir merkeple girerek tevazunun önemini göstermiştir. Kibir uzak durulması gereken bir haldir. Sonsuz Nur yine bir beyanlarında " Kalbinde zerre kadar kibir olan kimse cennete giremez." diyerek bu hususun önemini belirtmiştir. Kibir insanın bünyesine yerleştiği zaman onu sarıp sarmalar. İnsanın içindeki Firavun ruh ortaya çıkar, Ebu Cehil sıfatı dillenir. İnkâr kapıdadır. İnanç kayıp gitmektedir. Kibir çukurlara atar bütün sahiplerini, gayyalara götürür müdavimlerini. Tevazu ile kanatlanıp, inançla gerilen insanlar ise gönüllere yerleşir. Tevazu ile eğilenler, insanlığı sevenler, başka gönüllerde yücelir. İsmi arşa nakşedilir. Allah'ın rızasını kazanırsa bir insan, Allah meleklere emreder. Ben falan kulumu seviyorum sizde sevin. Melekler o insanı sever ve bütün bir insanlığa onu sevdirirler. Tevazu iman ile yoğrulunca ortaya bu güzellikler çıkar. Kibir olduğu zaman insan hiçbir zaman başaramaz. Kibirli insan hiç kimse tarafından sevilmez. Onun kibri sadece kendini bitirir.

Abdulkadir Gök, 17.10.2007